Historia, wartościi codzienna praca.

Do życia powołany zostaje Robotniczy Klub Sportowy Metal Łapy.

Zmieniono nazwę na RKS Świt Łapy. Wielosekcyjny klub miał oczywiście także sekcję piłki nożnej.

Sekcja piłki nożnej przy klubie RKS Świt przestaje istnieć. Zawodnicy Świtu decydują się na występy w drugim klubie z Łap – Kolejowego Przysposobienia Wojskowego. Oba kluby były przyczółkami dwóch związków zawodowych: „czerwonego” Związku Zawodowego Kolejarzy (Świt) oraz „żółtego” Związku Zawodowego Kolejarzy Polskich (KPW).

Po wojnie z osiedlowych klubów stworzono jeden, któremu nadano nazwę Błękitni. Klub zagrał nawet w 1948 roku na szczeblu klasy C.

Do życia powołany zostaje Kolejarz Łapy, a w 1949 rozgrywa swój pierwszy mecz w klasie C. Już w pierwszym sezonie udaje się wywalczyć awans na wyższy szczebel. Na mecze przychodziło wtedy ok. 2–3 tysiące widzów – a był to poziom klasy B.

Kolejarz wygrywa okręgowy puchar Polski i dzięki temu może wystąpić na szczeblu centralnym. W meczu z Kolejarzem Olsztyn w 1. rundzie drużyna z Łap okazuje się słabsza i żegna się z rozgrywkami centralnymi.

Klub zmienia nazwę na Pogoń i pod takim szyldem występuje po dziś dzień. Nazwa nadana została na cześć klubu Pogoń Lwów – jako podziękowanie dla Wacława Kuchara, który w tamtym czasie mocno pomagał klubowi z Łap w sprawach szkoleniowych i prowadził zgrupowania.

Pogoń po raz pierwszy wywalczyła awans do klasy okręgowej – wówczas 3. poziomu ligowego w Polsce i zarazem pierwszego wojewódzkiego. Od tego roku klub przez wiele sezonów naprzemiennie grał w okręgówce i klasie A.

Pogoń po raz drugi sięgnęła po okręgowy puchar Polski okręgu Białostockiego, pokonując w finale Sokół Sokółka aż 4:0. Według źródeł w rozgrywkach tryumfowała nie pierwsza, lecz druga drużyna Pogoni. W 1. rundzie centralnej Pogoń pokonuje Wigry Suwałki, a w 2. ulega Gwardii Warszawa. W składzie występował wtedy Tomasz Łapiński – wielokrotny reprezentant Polski (1992–1999), srebrny medalista olimpijski i autor książki „Szmata”.

Historyczny rok w dziejach Pogoni – awans do III ligi, najniższego wówczas szczebla centralnego. W każdym z trzech sezonów Pogoń kończyła rozgrywki na 10. miejscu. Reforma rozgrywek i spadek zespołów z miejsc 9–14 spowodowały powrót Pogoni do rozgrywek wojewódzkich.

Mimo że w lidze się nie wiodło, w okręgowym pucharze Pogoń pokonała w finale Gwardię Białystok 2:1 i sięgnęła po trzeci puchar w swojej historii.

Pogoń gra ze zmiennym szczęściem w klasie okręgowej i klasie A.

Sezon dał awans do nowej IV ligi – najwyższego poziomu rozgrywkowego na szczeblu województwa. Ligi były na nowo budowane w związku z reformą reorganizacyjną województw z 1 stycznia 1999 roku. Pogoń awansowała wspólnie z Włókniarzem Białystok, Jagiellonią II i LZS Narewka.

Kolejna, znacząca reforma rozgrywek. Aż 7 klubów z podlaskiej IV ligi znalazło się w nowej III lidze podlasko-warmińsko-mazurskiej – w tym gronie klub z Łap. Pogoń zajęła 5. miejsce i wywalczyła bezpośredni awans na szczebel makroregionalny.

Pogoń spadła z III ligi i więcej nie miała okazji zagrać na szczeblu centralnym.

Do życia powołane zostaje stowarzyszenie Miejski Klub Sportowy Pogoń Łapy – pod tą nazwą klub występuje w rozgrywkach ligowych do dziś. Koniec 2017 roku był w Pogoni czasem trudnych i bolesnych decyzji. Po rundzie jesiennej klub wycofano z rozgrywek IV ligi i przez półtora roku Pogoni nie było na mapie seniorskiej piłki.

Pogoń wraca do rozgrywek seniorskich na poziomie klasy A. Kadra zbudowana głównie z młodzieży – wychowanków grup młodzieżowych – zajmuje 4. miejsce w swojej grupie.

W drugim sezonie od powrotu do rozgrywek seniorskich Pogoń wygrywa swoją grupę klasy A i melduje się w klasie okręgowej, w której występuje bez przerwy do dziś.